Een jong varken is volop in ontwikkeling. In deze levensfase verandert er veel en het lichaam heeft voldoende voedingsstoffen nodig om te kunnen groeien. Daardoor heeft een jong varken andere voedingsbehoeften dan een volwassen dier dat vooral op gewicht hoeft te blijven.

Wie varkens houdt met welzijn als uitgangspunt, kijkt vaak ook kritisch naar wat er in de voerbak terechtkomt. Zeker bij traditionele en sobere varkensrassen kan een standaard vleesvarkensvoer niet altijd goed aansluiten bij het dier of bij de manier waarop het wordt gehouden.

Varkens zijn alleseters. Ze kunnen zowel plantaardige als dierlijke voedingsmiddelen eten en zijn in staat om allerlei verschillende voedingsstoffen te verteren. Toch betekent dat niet dat vezels maar een onbelangrijk onderdeel van hun voeding zijn.

In het najaar liggen veel weilanden en boomgaarden vol met eikels, beukennootjes, kastanjes en afgevallen fruit. Voor veel hobbyhouders roept dat dezelfde vraag op: mogen varkens dit eigenlijk eten?

Vaak valt de mest van een varken pas op wanneer deze te dun, te hard of een andere kleur heeft. Toch kan mest veel vertellen over de vertering, de voeding en de algemene gezondheid van een varken.

Wanneer we denken aan gezondheidsproblemen bij varkens, denken de meeste mensen aan kreupelheid, luchtwegproblemen of parasieten. Toch komt een ander probleem veel vaker voor dan veel hobbyhouders beseffen: maagzweren.

Tijdens een hittegolf gedragen varkens zich vaak anders dan normaal. Ze zoeken verkoeling op, rusten meer en eten soms minder dan gebruikelijk.

Veel mensen die zelf varkens houden, besteden veel aandacht aan het ras van hun dieren. Rassen zoals Berkshire, Husumer, Tamworth en Bonte Bentheimer staan bekend om hun karakteristieke eigenschappen en worden vaak bewust gekozen door hobbyhouders.

Wie op zoek gaat naar varkensvoer, ontdekt al snel dat bijna ieder voer wordt omschreven als compleet, gezond of speciaal ontwikkeld voor varkens. Er zijn voeders voor vleesvarkens, hobbyvarkens, minivarkens en allerlei tussenvormen.

Wie varkens in een weiland houdt, merkt het vaak al snel. Waar paarden, schapen en runderen rustig staan te grazen, zijn varkens vooral bezig met hun neus in de grond.

Steeds vaker kom je termen tegen zoals circulair voer, reststromen of duurzame bijproducten in diervoeding. Dat klinkt positief en dat is het in veel gevallen ook. Het hergebruiken van restproducten uit de voedingsindustrie helpt om verspilling te verminderen en grondstoffen beter te benutten.

Wie voer koopt voor varkens, komt op etiketten vaak dezelfde termen tegen: ruw eiwit, ruw vet, ruwe celstof, ruwe as en mineralen zoals calcium en fosfor.

Bij paarden, schapen en geiten wordt steeds vaker gewerkt met balancers: geconcentreerde aanvullingen met vitaminen, mineralen en eiwitten die naast ruwvoer worden gevoerd.

Wie zich verdiept in voeding voor varkens komt al snel allerlei termen tegen: ruwvoer, krachtvoer, vezels, zetmeel, eiwitten, fermentatie en vertering.

Voor veel hobbyhouders is het lastig om te bepalen of hun varken op een gezond gewicht zit. Zeker bij traditionele rassen en mini varkens lopen de bouw en lichaamsvorm sterk uiteen. Wat bij het ene ras normaal is, kan bij een ander ras juist wijzen op overgewicht.

Varkens staan bekend als alleseters. Ze kunnen veel verschillende soorten voedsel eten en lijken zich makkelijk aan te passen aan verschillende rantsoenen. Toch is de vertering van een varken behoorlijk specifiek opgebouwd en verschilt deze duidelijk van die van herkauwers zoals schapen, geiten en runderen.

Varkens staan bekend als alleseters. Daardoor denken veel mensen dat je een varken vrijwel alles kunt voeren. In de praktijk ligt dat genuanceerder. Hoewel varkens een grote verscheidenheid aan voedingsmiddelen kunnen eten, betekent dat niet dat alles ook geschikt is als basis van het rantsoen.

Veel hobbyvarkens krijgen een gevarieerd rantsoen. Denk aan brood, groente, fruit of andere reststromen. Dat lijkt vaak een bewuste en natuurlijke manier van voeren en in sommige gevallen kunnen deze producten een waardevolle aanvulling zijn.

Mini varkens worden steeds populairder als hobbydieren. Ze zijn intelligent, nieuwsgierig en hebben vaak een vriendelijk karakter. Toch krijgen veel eigenaren vroeg of laat met hetzelfde probleem te maken: hun mini varken wordt langzaam maar zeker te zwaar.

Steeds meer mensen houden varkens op kleine schaal. Soms als hobbydieren, soms voor natuurbeheer of voor kleinschalige vleesproductie. Rassen zoals Berkshire, Husumer, Tamworth of andere traditionele rassen winnen daarbij steeds meer aan populariteit.